ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

Κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες μία επιστολή που αρχικά υπογραφόταν από 152 επαγγελματίες υγείας (και που στη συνέχεια προστέθηκαν πολλοί άλλοι ) με αίτημα το άνοιγμα των ναών για τους πιστούς και το δικαίωμα τους για συμμετοχή στη λειτουργική ζωή της εκκλησίας. Όταν κανείς διαβάσει το κείμενο θα διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι αυτοί υπέγραψαν την επιστολή όχι «δια ταύτα» αλλά «παρά ταύτα» δηλαδή παρά το γεγονός ότι είναι επαγγελματίες υγείας ενεργούν ταυτόχρονα και ως πιστά μέλη της εκκλησίας.

Στη συνέχεια ακολούθησε μια προσπάθεια από 215 «μέλη της επιστημονικής κοινότητας» του τόπου μας να αντικρούσουν την επιστολή των 152 και να καυτηριάσουν την μη επιστημονική προσέγγιση τους στο θέμα της Θείας Κοινωνίας. Μάλιστα για να γίνουν πιο πειστικοί παραθέτουν τους κάθε λογής τίτλους και τις περγαμηνές τους.

Ο πειρασμός αυτός της αντιπαράθεσης επιστήμης και εκκλησίας απασχόλησε κατά τους προηγούμενους αιώνες την ορθολογιστική θεολογία της Δύσης, γεγονός που οδήγησε σε αδιέξοδα. Η Ορθόδοξη θεολογία δεν μπήκε ποτέ σε αυτό τον πειρασμό διότι έχει ξεκάθαρη θέση στο θέμα αυτό. Σέβεται απόλυτα την επιστημονική γνώση και εμπειρία. Ταυτόχρονα έχει και την ξεκάθαρη άποψη ότι τα θέματα πίστεως, το θαύμα, δηλαδή η χάρις του Αγίου Πνεύματος ΔΕΝ μπαίνουν στο μικροσκόπιο της επιστημονικής έρευνας.

Πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια τελείται η Θεία Λειτουργία σε αυτό τον τόπο. Η μετάδοση της Θείας Κοινωνίας, δηλαδή του Σώματος και του Αίματος του Χριστού σε πιστούς έχει πραγματοποιηθεί εκατομμύρια φορές και δεν έχει καταγραφεί ΠΟΤΕ μετάδοση ασθένειας ή λοίμωξης. Έχουμε καταγεγραμμένο περιστατικό (ενώπιον μαρτύρων) όπου ιερέας που μόλις είχε κοινωνήσει φυματικό και διαπίστωσε ότι ο ασθενής αμέσως μετά έκανε αιμόπτυση, μάζεψε με τη λαβίδα το πτύσιμο του ασθενούς και το έβαλε στο δικό του στόμα, εφόσον αυτό περιείχε Θεία Κοινωνία. Ο γιατρός που τον ακολουθούσε είπε στους νοσηλευτές ότι ο παπάς σε μια εβδομάδα θα έχει φύγει με καλπάζουσα φυματίωση. Ο παπάς ήταν τότε (στα 1942) 40 ετών και πέθανε στα 93 του και ποτέ δεν νόσησε με οποιαδήποτε ασθένεια του αναπνευστικού συστήματος. Στο Λεπροκομείο Κύπρου λειτουργούσε ιερέας, (ένας εξ’ αυτών και ο π. Μακάριος Σταυροβουνιώτης) κοινωνούσε τους λεπρούς και στη συνέχεια κατέλυε (κατανάλωνε εξ ολοκλήρου) το υπόλοιπο της Θείας Κοινωνίας χωρίς ποτέ να νοσήσει.     

Πρίν μερικά χρόνια μετέφεραν στο Άγιον Όρος έναν παράλυτο νεαρό καθισμένο σε τροχοκάθισμα. Αυτός ηθελε να συναντήσει τον γέροντα Παΐσιο και να μιλήσει μαζί του. Ειδοποίησαν λοιπόν οι φίλοι του τον γέροντα και αυτός πήγε να τους συναντήσει. Έπιασε λοιπόν τον παράλυτο από το χέρι και του είπε σήκω να περπατήσουμε οι δυό μας και να μιλήσουμε. Ο παράλυτος σηκώθηκε και περπάτησε κανονικά μπροστά στα έκπληκτα μάτια των φίλων του. Στη συνέχεια επέστρεψαν, κάθησε ξανά στο κάθισμα και ήταν πάλι παράλυτος.

Ένας απελπισμένος νεαρός φοιτητής είχε επισκευθεί τον γέροντα Πορφύριο. Κατά τη συνομιλία τους ο γέροντας τον ρώτησε αν του αρέσει η ποίηση και ο νεαρός απάντησε καταφατικά. Τότε ο π. Πορφύριος άρχισε να απαγγέλει ποιήματα τα οποία είχε γράψει ο νεαρός εκείνος σε ένα τετράδιο το οποίο βρισκόταν κλειδωμένο σε ένα συρτάρι και ποτέ κανένας πλην του συγγραφέως δεν είχε διαβάσει. Ο άνθρωπος αυτός είναι σήμερα ακαδημαϊκός στην Ελλάδα.

Τα πιο πάνω περιστατικά δεν έχουν ούτε μπορούν να έχουν επιστημονική ερμηνεία. Ο Θεός και οι Ενέργειες Του προσεγγίζονται με την πίστη δεν μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Η πίστη δεν επιβάλλεται σε κανένα, απλά βιώνεται και αποτελεί έκφραση της ελεύθερης βούλησης του καθενός. Από την άλλη, η επιστήμη (θεωρητικη ή θετικη) δεν είναι πανάκεια για όλα τα θέματα του ανθρωπίνου βίου. Μπορεί για παράδειγμα η επιστήμη να εξετάσει ένα πίνακα του Έλ Γκρέκο, ή να μελετήσει φιλολογικά ένα ποίημα του Διονύσιου Σολωμού, όμως δεν μπορεί να διεισδύσει στη φαντασία του ζωγράφου ή στην έμπνευση του ποιητή. Πόσο μάλλον στο Θαύμα, που ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει σε αυτό τον τόπο εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.  

Είναι και πολλοί άλλοι πέρα από τους 215 επιστήμονες που διαθέτουν τίτλους σπουδών και επιστημονική γνώση όμως αντιλαμβάνονται ότι η επιστήμη δεν έχει όλες τις απαντήσεις και πολύ περισσότερο ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που βρίσκονται έξω από το πεδίο του επιστητού. Συμμερίζονται  αυτό που η εκκλησία για αιώνες ψάλλει, ότι δηλαδή τα θαύματα «ἐσφράγισται τοὶς ἐρευνῶσι …πεφανέρωται δὲ, τοὶς προσκυνοῦσιν, ἐν πίστει τὸ μυστήριον».

Απαραίτητη διευκρίνιση: Δεν μας φοβίζει η επιστημονική έρευνα ούτε και προσπαθούμε να την αποφύγουμε, απλώς καταδεικνύουμε ότι άλλος ο χώρος της πίστεως και άλλος της επιστήμης και μάλιστα χωρίς καμία απολύτως μεταξύ τους σύγκρουση.  Αν κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν επιστημονικά να αναλύσουν το θαύμα, «ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν».

Χριστός Ανέστη !!!  π. Θεοχάρης Θεοχάρους Λεμεσός.

HTI D: Marine Engineer, HTI D: Technician Engineer

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: Πτυχίο Θεολογίας