ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 110 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

Πανιερώτατε ποιμενάρχα μας κ. Αθανάσιε,

Αγαπητοί εν Χριστώ Πατέρες και αδελφοί, Χριστός Ανέστη!

Σας καλωσορίζουμε στην αποψινή μας εκδήλωση η οποία πραγματοποιείται με αφορμή τα 110 χρόνια από την ανέγερση του παλαιού ναού της Αγίας Βαρβάρας και την επέτειο των 70 χρόνων από τα εγκαίνια του ναού αυτού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο Ζακάκι υπήρχε παλαιότερος ναός από αυτόν για τον οποίο μιλούμε, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε (μέχρι στιγμής) στοιχεία, παρά μόνο τα κειμήλια που έχουν διασωθεί όπως, ιερά σκεύη εικόνες, και βιβλία. Η παλαιά εικόνα της Αγίας Βαρβάρας για παράδειγμα, είναι του 1776, ενώ της Παναγίας και του Τιμίου Προδρόμου, του 1855. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε την χειρόγραφη επιγραφή που φέρουν τα 12 παλαιά μηναία, τα οποία προέρχονται από τα Ελληνικά Τυπογραφεία του Φοίνικος στη Βενετία με χρονολογία εκτύπωσης το 1861. Αναφέρει λοιπόν η επιγραφή «αυτά είναι 12: εδόθησαν δωρεάν από τον αρχιμανδρίτην Πανάρετον Πιερίδην Λεμήσιον δια την Αγίαν Βαρβάραν του Ζακακίου και όποιος των ιερέων ήθελεν λειτουργήσει και δεν μνημονεύει αυτόν ας έχει να δώσει λόγον εν ώρα κρίσεως εις τον αδέκαστον κριτήν. Και τώδε συν τοις άλλοις αρχιμανδρίτης Πανάρετος Πιερίδης 1864: ηγοράσθησαν δια γρόσια 300.». Ο ναός αυτός αποτελούσε το επίκεντρο της εκκλησιαστικής ζωής του Ζακακίου μέχρι το 1973, οπότε και κτίστηκε ο μεγάλος ναός για να καλύψει τις αυξηθείσες ανάγκες της κοινότητας. Ο μικρός πλέον ναός εγκαταλείφθηκε εντελώς περίπου για 12 χρόνια, για επαναλειτουργήσει ξανά με πρωτοβουλία του νέου τότε ιερέως της ενορίας, πατρός Σπυρίδωνος Παπαδοπούλου και με σκοπό να καλύψει τις λατρευτικές ανάγκες των καθημερινών, όπου το εκκλησίασμα ήταν λιγοστό. Εκεί ο ομιλών καθώς και άλλοι νεαροί τότε φοιτητές ή απόφοιτοι (μερικοί εξ’ αυτών κληρικοί σήμερα) γευτήκαμε την γλυκύτητα της Ορθόδοξης λατρείας μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα του ναού αυτού.

Κατά τα έτη 2010-2012 έγιναν έργα αποκατάστασης στον παλαιό μας ναό με αποτέλεσμα να αποτελεί σήμερα ένα κόσμημα για την ενορία μας.

Σήμερα όμως ο Μάης έχει 19 και άρα 70η επέτειος  των εγκαινίων του ναού. Τελέστηκαν στις 19/5/1946 από τον τότε Μητροπολίτη Πάφου Λεόντιο, μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Κυπριακής Εκκλησίας κατά τον 20ο αιώνα. Λίγοι γνωρίζουν ότι εκάρη μοναχός στο μικρό Μοναστηράκι του Αγίου Γεωργίου Χαβούζας το οποίο πολλοί από εμάς ακόμη θυμούμαστε. Ο ηρωικός αυτός ιεράρχης πήρε στους ώμους του όλο το βάρος της Εκκλησίας της Κύπρου όταν με τα αιματηρά γεγονότα των Οκτωβριανών του 1931 εξορίστηκαν οι μητροπολίτες Κιτίου Νικόδημος Μυλωνάς και Κυρηνείας Μακάριος Μυριανθεύς και 2 χρόνια μετά (1933) πεθαίνει ο Αρχιεπίσκοπος Κύριλλος και μένει μέχρι το 1947 ως ο μοναδικός ιεράρχης στην Κύπρο. Του είχαν επιβληθεί αυστηρά περιοριστικά μέτρα από το αποικιακό καθεστώς μέχρι το τέλος του Παγκοσμίου πολέμου τον Μάιο του 1945 οπότε και χαλάρωσαν λίγο ένεκα της συμμετοχής των Κυπρίων στο πλευρό των Συμμαχικών Δυνάμεων και της συμβολής τους στη νίκη κατά του Ναζισμού. Τότε ο Μητροπολίτης Λεόντιος περιέρχεται όλη την Κύπρο παρηγορών χειροτονών λειτουργών και τελών εγκαίνια ναών. (Παπανεοκλής Δημάκης). Ένα χρόνο ακριβώς μετά τη λήξη του Παγκοσμίου πολέμου τελεί και τα εγκαίνια του ναού της Αγίας Βαρβάρας. Ρώτησα τον επί πολλά χρόνια νεωκόρο του ναού, μακαριστό παππού Αναστάση Χριστοδούλου, γνωστό ως Στασή, (ο οποίος κοιμήθηκε το 2010 σε ηλικία 95 ετών) πώς ήρθε ο δεσπότης στη Λεμεσό; Και μου απάντησε, με ταξί. Μάλιστα πρόσθεσε, η κοινότητα μίσθωσε ταξί για να τον μεταφέρει από τον τότε Μητροπολιτικό οίκο στο Ζακάκι στις 3.00 πμ. για να αρχίσει την τελετή των εγκαινίων αλλά ο ταξιτζής που ονομαζόταν Κέντρος δεν ξύπνησε στην ώρα του και τελικά έφερε τον δεσπότη, στις 5.00 πμ. Ο δεσπότης μόλις κατέβηκε από το ταξί είπε στους Ζακακιώτες ότι άργησα γιατί ο Κέντρος έγινε Απόκεντρος. Δεκατρείς μήνες μετά τα εγκαίνια, γίνεται Αρχιεπίσκοπος Κύπρου και 36 ημέρες μετά «κρίμασιν οις είδε Κύριος» πεθαίνει οπότε και τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο καταλαμβάνει ο από Κυρηνείας Μακάριος Μυριανθεύς. Ας είναι η αναφορά μου αυτή ένα ταπεινό μνημόσυνο στον σπουδαίο αυτό Ιεράρχη, με την ευχή να είναι αιωνία του η μνήμη.

Τέλος όπως ανέφερα και πιο πάνω, πραγματοποιήθηκαν στο ναό έργα αποκατάστασης κατά τα έτη 2010-2012 και ο ναός παράμεινε κλειστός μέχρι το 2013 ώσπου να τακτοποιηθεί και ο εξοπλισμός του. Στις 18/5/2013 ο πανιερώτατος Μητροπολίτης μας τέλεσε αγιασμό και στη συνέχεια εσπερινό παραδίδοντας έτσι στο Λαό του Θεού το όμορφο αυτό εκκλησάκι για να συνεχίσει το ταξίδι του μέσα στο χρόνο, συνεισφέροντας έτσι στον αγιασμό των πιστών του παρόντος και του μέλλοντος.                  

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s